ในโลกแห่งการเงินระหว่างประเทศ มีถ้อยคำบางคำที่ นักการเมืองไม่ควรกล่าวต่อสาธารณะ โดยเฉพาะอย่างยิ่ง ในช่วงเวลาที่เสถียรภาพทางการคลังกำลังเปราะบาง ประโยคที่ว่านั้นคือการแสดงความเพิกเฉยต่อกลไกตลาดทุน ส่งผลให้ในปัจจุบัน กลไกตลาดทุนได้เริ่มกระบวนการ ลงโทษและส่งสัญญาณเตือนอย่างรุนแรง เศรษฐกิจมหภาค ต่อแนวคิดนโยบายที่ขาดความรอบคอบทางเศรษฐกิจ
หากเราต้องการทำความเข้าใจ ถึงผลกระทบที่เกิดขึ้นในสหราชอาณาจักร สิ่งสำคัญที่สุดคือการหันไปพิจารณา ตัวเลขและสถิติเชิงประจักษ์ โดยในสัปดาห์นี้ พบว่าอัตราผลตอบแทนพันธบัตรรัฐบาลอังกฤษระยะยาว ปรับตัวขึ้นสู่สถิติใหม่ในรอบหลายทศวรรษ เมื่อนำไปเปรียบเทียบกับ กลุ่มประเทศเศรษฐกิจชั้นนำ จะเห็นภาพความแตกต่างได้อย่างชัดเจน
ในภาษาทางการเงินนั่นหมายความว่า สหราชอาณาจักร มีต้นทุนการกู้ยืมเงินสูงกว่า ประเทศอื่นๆ มากกว่าหนึ่งเท่าตัว เพียงเพื่อที่จะระดมทุน สะท้อนถึงวิกฤตศรัทธาที่ นักลงทุนไม่มีความไว้วางใจในนโยบายของรัฐบาล ควบคู่ไปกับค่าเงินปอนด์ ร่วงหล่นลงสู่ระดับต่ำสุดในรอบปี ซึ่งสร้างความวิตกกังวลให้แก่ภาคการค้า
ประเด็นที่ต้องพิจารณาในเชิงลึกคือ เหตุใดทัศนคติของผู้นำนโยบาย จึงส่งผลกระทบต่อเสถียรภาพเศรษฐกิจโลกได้รวดเร็วเพียงนี้ สิ่งนี้อธิบายได้ด้วย ระบบการคลังสมัยใหม่ ซึ่งทุกระบบเศรษฐกิจ จำเป็นต้องพึ่งพาการออกพันธบัตร เพื่อนำมาใช้จ่ายในระบบสาธารณูปโภค ทันทีที่นักการเมือง ส่งสัญญาณว่าจะไม่ยอมเป็นทาสของตลาดทุน ความน่าเชื่อถือทางการคลัง ปฏิกิริยาทางจิตวิทยาย่อมเกิดขึ้นในเชิงลบ ทำให้นักลงทุนพากันถอนทุนออก ซึ่งเป็นเหตุให้อัตราผลตอบแทนพุ่งสูงขึ้นโดยอัตโนมัติ
ปัจจุบันยอดหนี้สาธารณะของอังกฤษ ซึ่งพุ่งสูงขึ้นอย่างต่อเนื่อง พบว่าต้นทุนดอกเบี้ยจ่ายในแต่ละปี คิดเป็นตัวเลขที่ใหญ่โตเกินกว่าจะจินตนาการ หากลองคำนวณแยกย่อยออกมา จะพบว่าทุกๆ วินาทีที่ผ่านไป เพียงเพื่อเป็นค่าดอกเบี้ยหนี้สิน ภายใต้สภาพแวดล้อมที่ตึงเครียดเช่นนี้ การแสดงทัศนคติที่ขาดความรอบคอบ จึงถือเป็นความเสี่ยงระดับชาติที่อาจนำไปสู่หายนะ
เหล่านักวิเคราะห์และอาจารย์มหาวิทยาลัย ต่างพากันหยิบยก บทเรียนประวัติศาสตร์ครั้งสำคัญ ซึ่งเป็นยุคที่ระบบการเงินอังกฤษล่มสลาย ในอดีตที่ผู้นำประเทศ จำเป็นต้องขอรับการพยุงเศรษฐกิจ จากกองทุนการเงินระหว่างประเทศ (IMF) ซึ่งสร้างรอยแผลและความเสื่อมเสีย ทางเศรษฐกิจและการเมืองระดับชาติ
มิติความท้าทายในรอบนี้ กลับอันตรายยิ่งกว่าเดิมเนื่องจาก
หากผู้นำประเทศยังคงเพิกเฉย การดำเนินนโยบายตามอารมณ์ทางการเมือง มักจบลงด้วยราคาค่างวดที่แพงมหาศาลเสมอ
สัญญาณเตือนภัยที่เด่นชัดอีกด้านหนึ่ง มาจากกลุ่มผู้บริหารบริษัทขนาดใหญ่ ที่แสดงความกังวลต่อทิศทางนโยบายรัฐ โดยเฉพาะแผนการเข้าควบคุมและโอนกิจการ ให้กลับมาอยู่ภายใต้การดูแลของส่วนกลาง ซึ่งสร้างความไม่มั่นใจแก่ผู้ถือหุ้น
สิ่งที่ทุกฝ่ายหวาดหวั่นมากที่สุดในเวลานี้คือ "ปรากฏการณ์สมองไหลและการย้ายฐานทุน" กลุ่มผู้ประกอบการยุคใหม่ เตรียมพร้อมที่จะอพยพฐานภาษีและทรัพย์สิน ไปยังภูมิภาคที่มีความมั่นคงและเอื้อต่อการทำธุรกิจมากกว่า หากตัวเลขภาษีและความเสี่ยงเชิงนโยบาย ยังคงเลวร้ายและคาดเดาไม่ได้เช่นนี้
เหตุการณ์ความปั่นป่วนทางการเงินครั้งนี้ ไม่ใช่เหตุการณ์เฉพาะท้องถิ่นที่ไร้ความเกี่ยวข้องกับภูมิภาคอื่น ทว่ามันส่งแรงกระเพื่อมต่อห่วงโซ่อุปทานโลก ที่คนรุ่นใหม่และเจ้าของกิจการสามารถนำมาปรับใช้ โดยมี บทสรุปเชิงลึกที่สามารถถอดรหัสออกมาได้ดังต่อไปนี้
เมื่อพิจารณาภาพรวมทั้งหมด ระบบการเงินระหว่างประเทศจะยังคงทำหน้าที่ส่งสัญญาณอย่างตรงไปตรงมา องค์กรหรือประเทศที่ไม่ยอมปรับตัวตามกลไกที่ถูกต้อง สุดท้ายแล้วจะต้องจ่ายราคาที่แพงเกินกว่าจะคาดคิด คำถามสำคัญจึงไม่ได้อยู่ที่ว่าความเปลี่ยนแปลงจะเกิดขึ้นเมื่อไหร่ ทว่าอยู่ที่ว่าองค์กรของเราได้เตรียมแนวทางรับมือ เพื่อก้าวข้ามผ่านคลื่นความผันผวนครั้งใหญ่ในประวัติศาสตร์นี้ไปได้อย่างมั่นคง|เพื่อความอยู่รอดอย่างยั่งยืนในโลกการเงินยุคใหม่}